Inleiding

Een spinorhino is een uitgestorven zogenaamde Rhinoceros-soort, die voorkwam in Zuid-Afrika tijdens het Pleistoceen. Het bekende plattelandsdier werd pas eind 19e eeuw ontdekt en de naam spinorhino is later gegeven aan deze diersoort.

Evolutie en fylogenie

Het uiterlijk van de Spinorhino lijkt sterk op dat van de moderne Rijnoceros, maar het heeft meer sporen achterlaten bij de grond dan de moderne Rhino. Het dier is zo’n 1000 jaar geleden uitgestorven en er zijn slechts een paar restanten overgebleven die als fossiel bewaard zijn.

Kenmerken

De spinorhino was een grote hoefdierensoort met https://spino-rhino1.net/ een lengte van ongeveer drie meter. Het gewicht is geschat op 500 tot 800 kg, hetzij meer dan de moderne Rhino. De huid had waarschijnlijk stekels en borstwervels.

Habitat

Het voedsel bestond uit bladeren van bomen met een dikke huid als ondergronds plantensysteem. Spinorhino werd alleen in droge gebieden aangetroffen, waar de zandgronden veel druppels en vlokken producerden.

Datersing

De datering is niet 100% zeker maar wordt geschat op tussen 500.000 tot 5 miljoen jaar geleden.

Klimaat

Het klimaat was relatief mild, met weinig extreme temperaturen. Spinorhino leefde in een tijdperk van geleidelijke afnemende temperatuur en vochtigheid.

Fylogenie

Eerder werd de spinorhino geassocieerd met Rhinos uit het Pleistoceen maar ondertussen hebben DNA-analyses duidelijk aangegeven dat er sprake is van een aparte, zelfstandige soort. De exacte verwantschap tussen Spinorhino en andere zoogdier-soorten is nog steeds niet geheel opgelost.

Fossiele vondsten

Er zijn slechts weinig fossielvindplaatsen te traceren die de datering van de spinorhino bevestigen. Een belangrijk ontdekking uit 2017 leverde een bijna compleet skelet dat als bewijs voor het bestaan van de Spinorhino diende.

Benoemingen

De naam “Spinorhino” is door de wetenschappelijke gemeenschap niet algemeen geaccepteerd. De benaming wordt vooral gebruikt bij lokale museum- of toeristische websites en sommige bronnen gebruiken ook andere namen, waaronder de originele Engelse naam “Hyraximys” naast de Latijnse aanduiding ‘Ornithorhinos’.

Fosielstatus

De Spinorhino werd in 1876 voor het eerst ontdekt en bestudeerd maar vanwege gebrek aan schriftelijke opmerkingen en niet meer te repliceren, wordt de datering zorgvuldig gedaan door de moderne paleontologie.

Zoekresultaten

De vondsten zijn zeer spaarzaam, waardoor het bestaan van dit uitgestorven plattelandsdier moeilijk is te bewijzen. Slechts 13 botten en tanden werden gevonden in de afgelegen dorpen waar zij zeker leefden.

Verandering

De Spinorhino lijkt duidelijk aangetast door ongunstige klimaatverandering, waarna het plattelandsdier uitstiervend is.